Ryzyko chińskie dla Apple. Uzależnienie od łańcucha dostaw Foxconn i rynku zbytu w Chinach

Apple Inc. [AAPL] wchodzi w erę nowego kierownictwa z problemem, który towarzyszy spółce od ponad dekady i którego nie rozwiązała żadna z dotychczasowych strategii dywersyfikacyjnych. Chiny pozostają jednocześnie największym pojedynczym węzłem produkcyjnym Apple i jednym z trzech kluczowych rynków zbytu – niewiele spółek z Big Tech ma tak podwójną ekspozycję na ryzyko polityczne, handlowe i konkurencyjne skupioną w jednym kraju. Dane za 2026 rok pokazują, że skala tej zależności wcale się nie kurczy tak szybko, jak sugerują nagłówki o "dywersyfikacji od Chin" – zmienia się raczej jej struktura.

Chiny w wynikach Apple: więcej niż jedna piąta przychodów

W trzecim kwartale roku fiskalnego 2026 (kończącym się 27 czerwca 2026) Apple wypracował rekordowe 109,4 mld USD przychodu, z czego region Greater China – Chiny kontynentalne, Hongkong i Tajwan – odpowiadał za 18,8 mld USD, czyli o 22,4% więcej rok do roku. Wzrost napędziła przede wszystkim sprzedaż iPhone'a oraz najlepszy w historii spółki kwartał Maca na tym rynku. Narastająco za pierwsze dziewięć miesięcy roku fiskalnego 2026 przychody z Greater China sięgnęły 64,8 mld USD wobec 49,9 mld USD rok wcześniej – wzrost o blisko 30%.

Po przeliczeniu na udział w całości biznesu Chiny odpowiadają za około 17-18% globalnych przychodów Apple, w zależności od kwartału. To wystarczająco dużo, by pojedyncze wydarzenie regulacyjne czy geopolityczne – nowe cło, ograniczenie eksportowe albo skok popularności lokalnego konkurenta – było w stanie zachwiać wynikiem całej grupy.

Pełnego obrazu roku fiskalnego 2026 – który dla Apple kończy się w ostatnią sobotę września – wciąż brakuje. Wyniki czwartego kwartału, obejmującego lipiec-wrzesień, spółka pokaże dopiero pod koniec października, a to właśnie ten kwartał zweryfikuje, czy chińskie ożywienie ma nogi, czy było jednorazowym epizodem.

Bo silny wynik w Chinach w Q3 FY2026 wcale nie zamyka tematu ryzyka koncentracji. Analitycy IDC zwracają uwagę, że część chińskich zakupów została po prostu przesunięta w czasie – klienci kupowali iPhone'y i Maki przed spodziewanymi podwyżkami cen w drugiej połowie roku, co sztucznie podbiło wynik jednego kwartału kosztem kolejnych.

iPhone City: dlaczego cały biznes stoi na jednej fabryce

Adres, od którego zależy znaczna część przychodów Apple, brzmi: Zhengzhou, prowincja Henan. To tam tajwański Hon Hai Precision Industry [2317.TW] – lepiej znany pod marką Foxconn – prowadzi kompleks nazywany w branży "iPhone City": według szacunków przemysłowych z 2026 roku największy pojedynczy zakład produkujący iPhone'y na świecie, zdolny w szczytowym momencie wytworzyć do 500 tysięcy sztuk dziennie i zatrudniający zwyczajowo około 200 tysięcy pracowników.

Skala tej koncentracji ujawniła się boleśnie na przełomie 2022 i 2023 roku, gdy lockdowny covidowe i protesty pracownicze na kilka tygodni sparaliżowały produkcję w Zhengzhou. Analityk Wedbush Securities Daniel Ives szacował wówczas straty Apple na około miliarda dolarów tygodniowo utraconej sprzedaży, a dostawy iPhone'a 14 Pro i Pro Max skurczyły się o kilkanaście milionów sztuk. Ten jeden epizod stał się bezpośrednim impulsem do przyspieszenia dywersyfikacji produkcji poza Chiny – wcześniej temat traktowano bardziej jako opcję strategiczną niż konieczność.

Sam Apple zresztą otwarcie przyznaje tę zależność – nie w komunikatach prasowych, lecz w dorocznym raporcie 10-K składanym do amerykańskiej Komisji Papierów Wartościowych. Spółka pisze wprost, że zdecydowana większość jej produkcji sprzętowej odbywa się za pośrednictwem partnerów outsourcingowych zlokalizowanych głównie w Chinach kontynentalnych, Indiach, Japonii, Korei Południowej, na Tajwanie i w Wietnamie, a istotna część tej produkcji jest skupiona u niewielkiej liczby partnerów, często w pojedynczych lokalizacjach.

Ucieczka do Indii: China+1 nabiera tempa, ale nie zmienia układu sił

53% – o tyle w ciągu jednego roku wzrosła produkcja iPhone'ów w Indiach, do 55 milionów sztuk, czyli już około jednej czwartej globalnej podaży. To najbardziej namacalny efekt strategii, którą branża nazywa "China+1": nie rezygnacji z Chin, ale budowy równoległego zaplecza produkcyjnego, przede wszystkim właśnie na subkontynencie indyjskim. W okresie obowiązywania indyjskiego programu zachęt produkcyjnych PLI (lata podatkowe 2022-2026) łączna wartość wyprodukowanych tam iPhone'ów sięgnęła 70 mld USD – jeden na cztery egzemplarze tego urządzenia na świecie powstaje już w Indiach.

Liderem pod względem łącznego wolumenu wciąż pozostaje Foxconn, z około 54% udziałem w indyjskiej produkcji iPhone'a w okresie PLI. Zaskakuje jednak tempo Tata Electronics – koncernu, który w 2024 roku odpowiadał za zaledwie 13% eksportu iPhone'ów z Indii. Po przejęciu fabryki Wistronu w Karnatace i rozbudowie zakładu w Hosur jego udział w eksporcie skoczył do 37-40% w 2025 roku, a licząc wartość wyeksportowanych urządzeń w całym okresie PLI, Tata (26,3 mld USD) wyprzedziła już Foxconna (25,6 mld USD).

Foxconn nie oddaje pola bez walki: w czerwcu 2026 roku zwiększył udział w indyjskiej spółce zależnej do 99,9% (za 37,2 mln USD), wcześniej deklarując 1,5 mld USD na rozbudowę zakładu Yuzhan Technology India w Tamil Nadu, a koło lotniska w Bengaluru buduje nową fabrykę, która ma podwoić jego moce montażowe w kraju.

Trzeba jednak zachować proporcje. Nawet przy najbardziej optymistycznych prognozach udział Indii w globalnej produkcji iPhone'a sięgnie w 2026 roku około 25-35%, co oznacza, że Chiny pozostaną głównym centrum montażowym jeszcze przez wiele lat – wartość dodana lokalnie, czyli udział komponentów faktycznie wytwarzanych na miejscu a nie tylko składanych, wciąż ustępuje chińskiemu ekosystemowi dostawców.

Cła, pierwiastki ziem rzadkich i geopolityka: ryzyko, które nie zniknęło

Rok 2025 przyniósł gwałtowną eskalację napięć handlowych między Waszyngtonem a Pekinem. W październiku Chiny rozszerzyły kontrolę eksportu o kolejne pięć pierwiastków ziem rzadkich oraz technologie związane z ich przetwarzaniem, na co prezydent Donald Trump zapowiedział dodatkowe 100-procentowe cło na chiński import od listopada, co przy wcześniejszych stawkach oznaczałoby łączne obciążenie rzędu 130%. Sytuację rozładowało dopiero spotkanie Trumpa z Xi Jinpingiem pod koniec października 2025 roku w Korei Południowej – Chiny zgodziły się zawiesić najnowszą rundę kontroli eksportowych na rok, w zamian za analogiczne roczne zawieszenie amerykańskiej "zasady podmiotów powiązanych", która rozszerzałaby kontrolę eksportową USA na zagraniczne spółki zależne firm objętych sankcjami.

To zawieszenie broni okazało się kruche. W czerwcu i lipcu 2026 roku Chiny mimo wszystko rozszerzyły ograniczenia eksportowe – tym razem wymierzone bezpośrednio w konkretne firmy z sektora ziem rzadkich, najpierw dziesięć amerykańskich, potem czternaście unijnych. Międzynarodowa Agencja Energetyczna ostrzegła, że pełne wyegzekwowanie chińskich regulacji mogłoby zagrozić produkcji o wartości nawet 6,5 bln USD w globalnym łańcuchu technologicznym, z niemal połową ekspozycji przypadającą na USA i Europę. Chiny kontrolują około 70% światowego wydobycia pierwiastków ziem rzadkich i blisko 90% ich przetwarzania – to jeden z najskuteczniejszych straszaków, jakim Pekin dysponuje w sporze handlowym.

Dla samego Apple skutki napięć celnych widać już w liczbach. W Q3 FY2026 zwroty ceł podniosły marżę brutto spółki o około 2 punkty procentowe, do rekordowych 50,1%, a zysk na akcję – o 0,11 USD. To znaczy, że w poprzednich kwartałach Apple realnie płacił te cła z własnej kieszeni, a teraz częściowo je odzyskuje. Obecny spokój na froncie handlowym to efekt doraźnego rozejmu, nie trwałego rozwiązania sporu.

Huawei znów u władzy: Apple broni się ceną, nie udziałem rynkowym

Rynek zbytu w Chinach niesie ze sobą osobne ryzyko – silnie odbudowanego krajowego konkurenta. Według danych IDC w drugim kwartale 2026 roku chiński rynek smartfonów skurczył się o 4,3% rok do roku, do około 66 milionów sztuk – to już piąty z rzędu kwartał spadku, napędzany rosnącymi kosztami pamięci, które zmusiły większość producentów z Androidem do podwyżek cen. Na tym tle wyróżniły się tylko dwie marki: Huawei i Apple.

Huawei umocnił pozycję lidera, zwiększając udział w rynku z 18,1% do 22,6% rok do roku (wzrost wolumenu o 19,4%) dzięki szerokiej ofercie produktowej i stabilnym cenom. Apple – trzymając ceny na niezmienionym poziomie mimo presji kosztowej w branży – powiększył swój udział z 13,9% do 18,1% (wzrost o 24,4%), zajmując drugie miejsce przed OPPO, vivo, Xiaomi i HONOR. To spora zmiana względem stycznia 2026 roku, gdy Huawei i Apple dzieliło zaledwie 1,5 punktu procentowego, a niektóre zestawienia tygodniowe pokazywały nawet chwilowe wyprzedzenie Apple przez lokalnych rywali OPPO i vivo.

Bieżące dane rynkowe nie potwierdzają więc najczarniejszego scenariusza – całkowitej utraty rynku chińskiego na rzecz Huawei. Apple broni się skutecznie dzięki lojalności klientów wobec ekosystemu i utrzymaniu cen. Ryzyko ma jednak charakter strukturalny, nie kwartalny: Huawei odbudował zdolności produkcji własnych układów półprzewodnikowych mimo amerykańskich sankcji technologicznych, a jego oferta w segmencie premium – urządzenia składane, łączność satelitarna – konkuruje wprost z najdroższymi modelami iPhone'a, czyli z segmentem generującym dla Apple największą marżę.

Nowy CEO, stary problem: co zmiana na szczycie oznacza dla relacji z Pekinem

1 września 2026 roku, dosłownie kilka dni przed publikacją tego tekstu, Apple formalnie zmienił stery. Tim Cook, który kierował spółką od 2011 roku – a pod jego wodzą kapitalizacja rynkowa wzrosła z około 350 mld USD do ponad 4 bln USD – przeszedł na stanowisko prezesa wykonawczego rady dyrektorów (executive chairman). Nowym dyrektorem generalnym został John Ternus, dotychczasowy wiceprezes ds. inżynierii sprzętu odpowiedzialny za rozwój iPhone'a, iPada, Maca, Apple Watch i Vision Pro. Decyzję zatwierdziła jednomyślnie rada nadzorcza już w kwietniu 2026 roku, dając rynkowi kilka miesięcy na oswojenie się ze zmianą.

Najważniejszy dla tematu tego artykułu jest zakres nowych obowiązków Cooka. Jako prezes wykonawczy ma on nadal zajmować się kontaktami z decydentami politycznymi na całym świecie – czyli dokładnie tymi relacjami z Waszyngtonem i Pekinem, które budował przez piętnaście lat na stanowisku CEO. Apple świadomie rozdzieliło więc zarządzanie operacyjne (Ternus, inżynier hardware'owy) od dyplomacji handlowej i politycznej (Cook) – to sygnał, że relacje z Chinami są zbyt newralgiczne, by powierzyć je nowemu, niedoświadczonemu w tej roli kierownictwu.

Ternus obejmuje stery w newralgicznym momencie – 9 września 2026 roku, a więc tydzień po objęciu funkcji, Apple planuje premierę nowej generacji iPhone'a, w tym – według doniesień branżowych – pierwszego składanego modelu w historii firmy, w roku, w którym spółka obchodzi pięćdziesięciolecie istnienia. W dniu przejęcia sterów przez Ternusa akcje Apple zyskały 2,2%, co sugeruje, że inwestorzy na razie odczytują zmianę pozytywnie, choć główne pytania o kierunek strategii w Chinach i w sztucznej inteligencji pozostają otwarte.

Co to oznacza dla inwestorów

Obraz ryzyka chińskiego dla Apple jest więc bardziej złożony niż proste hasło "uzależnienie od Chin". Z jednej strony spółka wciąż czerpie blisko jedną piątą przychodów z regionu Greater China, a większość produkcji iPhone'a zależy od kilku megazakładów, z których jeden – Zhengzhou – ma zdolności nieporównywalne z żadnym innym miejscem na świecie. Z drugiej strony ostatnie kwartały pokazują, że Apple potrafi bronić udziałów rynkowych w starciu z odrodzonym Huawei, a dywersyfikacja produkcji do Indii, choć powolna, jest realna i przyspiesza z każdym rokiem.

Zmienne do obserwacji w najbliższych kwartałach: los rocznego zawieszenia chińskich kontroli eksportu ziem rzadkich (wygasa jesienią 2026 roku), tempo przenoszenia produkcji do Indii i Wietnamu, reakcja rynku chińskiego na premierę składanego iPhone'a, a także to, jak nowy CEO ułoży sobie relacje z Pekinem bez bieżącego wsparcia Tima Cooka w zarządzaniu operacyjnym. Dla inwestorów z ekspozycją na pojedynczą spółkę o tak dużej wadze w indeksach – a Apple pozostaje jedną z największych spółek świata pod względem kapitalizacji – rozważenie szerszej dywersyfikacji sektorowej, na przykład przez fundusze ETF dające ekspozycję na globalny sektor technologiczny, może być rozsądnym uzupełnieniem bezpośredniej pozycji w akcjach.