Opcja na weekend - podsumowanie tygodnia na rynkach (07.06.2026 - 13.06.2026)

W piątek warszawska giełda zamknęła tydzień na historycznym szczycie, we Frankfurcie EBC po blisko trzech latach przerwy znów podniósł stopy, a na Nasdaq zadebiutował ticker, który w jednej sesji zrobił z Elona Muska pierwszego w historii bilionera. Tydzień 7-13 czerwca 2026 r. dostarczył tyle materiału, że trudno wybrać punkt startowy. Zacznijmy więc od wydarzenia, które przyćmiło wszystko inne i zassało kapitał z całego Nasdaq – od debiutu SpaceX.

SpaceX na Nasdaq: dzień, który przeprogramował rynek

12 czerwca SpaceX (ticker SPCX) zadebiutowało na Nasdaq z ceną emisyjną 135 dolarów za akcję. Spółka wyemitowała 555 555 555 akcji, zbierając 75 mld dolarów – ponad trzykrotnie więcej niż rekord Saudi Aramco z grudnia 2019 r. (25,6 mld dolarów), który do tej pory uchodził za niepodważalny. Opcja greenshoe daje bankom prowadzącym księgę popytu prawo do dokupienia jeszcze 83 333 333 akcji.

To, co najbardziej rzuca się w oczy, to struktura alokacji. SpaceX przeznaczył prawie 30% emisji na inwestorów indywidualnych, podczas gdy rynkowym standardem jest 5-10%. Łączny popyt – instytucjonalny i detaliczny – przekroczył 250 mld dolarów, czyli ponad trzykrotną nadsubskrypcję, a same zlecenia detaliczne sięgnęły 100 mld dolarów. Na koniec pierwszej sesji kurs zamknął się na 160,95 dolara, czyli +19,11% powyżej ceny emisyjnej, co dało kapitalizację rzędu 2,1 bln dolarów.

Do tego dochodzi wchłonięcie xAI w transakcji all-stock wartej 250 mld dolarów i utworzenie dywizji SpaceXAI – pierwszy na rynku publicznym hybrydowy twór łączący zmonopolizowany przemysł kosmiczny z modelami językowymi. Skutek dla pozostałych spółek z Nasdaq był odczuwalny już przed debiutem. Wybrane podmioty o dużej kapitalizacji odnotowały spadki, a wskaźnik szerokości rynku (market breadth) zawężył się gwałtownie – fundusze instytucjonalne masowo likwidowały pozycje, żeby zrobić miejsce na ekspozycję wartą dziesiątki miliardów dolarów na SPCX. Analitycy zaczynają nazywać to „efektem odkurzacza” – jedna spółka odessała płynność z całego segmentu.

Wall Street: zielono na tablicy, ale pod maską coś się przesuwa

Mimo zamieszania wokół SpaceX główne indeksy zamknęły tydzień na plusie. S&P 500 zyskał 0,65%, kończąc na 7431 pkt – wciąż poniżej historycznego rekordu 7620,90 pkt z czerwca 2026, choć w ujęciu rocznym to wzrost o 24,34% (w skali miesiąca indeks jest minimalnie, o 0,17%, niżej). Dow Jones dodał 0,70% i zamknął się na 51202 pkt, głównie za sprawą piątkowego odbicia o 354 punkty w sektorach finansowym i telekomunikacyjnym. Nasdaq Composite także zyskał 0,70%, odrabiając część strat z poprzedniego piątku, kiedy obawy o przegrzanie wycen spółek AI wywołały gwałtowną wyprzedaż technologiczną.

Echo tej nerwowości dotarło też do Azji. W poniedziałek jeden z tamtejszych indeksów otworzył sesję z luką spadkową na poziomie 8,3%, gdy inwestorzy zaczęli paniczne wyceniać bańkę na wycenach azjatyckich producentów półprzewodników. Do końca tygodnia rynek w pełni odrobił te straty – sygnał, że pod spodem wciąż jest popyt gotowy kupować przeceny.

Najmocniej zachowały się jednak spółki o małej kapitalizacji – ten segment poszedł w górę o 3,90%. Rynek koryguje wcześniejsze niedoważenie small-caps, dyskontując scenariusz miękkiego lądowania gospodarki USA. Spółki wartościowe drugi tydzień z rzędu biją na głowę spółki wzrostowe, a szerokość rynku w tym segmencie wyraźnie się rozszerza – to sygnał, że hossa nie jest już napędzana wyłącznie przez kilka gigantów technologicznych.

Patrząc na wyceny, S&P 500 notowany jest przy forward P/E na poziomie 21,1 – bliżej 5-letniej średniej (19,9) i 10-letniej (19,0), po wcześniejszej korekcie. Fundament pod te wyceny wciąż jest solidny: zyski spółek z indeksu za pierwszy kwartał 2026 r. wzrosły o 28,6% rok do roku. To szósty z rzędu kwartał dwucyfrowego wzrostu zysków i najszybsze tempo od czwartego kwartału 2021 roku.

Sektory i spółki, które rozdawały karty

Pod powierzchnią indeksów toczyła się prawdziwa rotacja kapitału. Materiały podstawowe, ochrona konsumencka i spółki średniej kapitalizacji notowały solidne wzrosty, podczas gdy energia stała w miejscu, a komunikacja traciła. Mapa sektorowa S&P 500 w minionym tygodniu wyglądała tak:

Na poziomie pojedynczych spółek najgłośniej było o KLA Corporation [KLAC], która zyskała 31,90% i zamknęła tydzień na 254,46 dolara – to +64,77% w ciągu trzech miesięcy. Rynek wycenia tę spółkę z premią 1508% względem szacowanej wartości godziwej, co samo w sobie mówi wszystko o tym, jak gorąco jest wokół dostawców infrastruktury dla przemysłu półprzewodników. Producent pamięci masowych dla centrów danych trenujących duże modele językowe zyskał 27,08% – zapotrzebowanie na storage dla AI rośnie szybciej niż większość prognoz. Micron [MU] odbił o 9,90% po tym, jak tydzień wcześniej stracił 13,3% – od początku 2026 roku wycena spółki potrojła się.

Po stronie zwyżek warto jeszcze odnotować Verizon [VZ] (+2,49%) na popycie na defensywne dywidendy oraz JPMorgan [JPM] (+2,25%), który korzysta na rewizji prognoz wyniku odsetkowego przed decyzją EBC. Jedna ze spółek technologicznych zyskała 9,60% po włączeniu do głównego indeksu – dodatkowym katalizatorem był komentarz jej CEO, wskazującego firmę jako kandydata do osiągnięcia kapitalizacji 1 bln dolarów. Bank inwestycyjny dodał 2,57%, licząc na ożywienie segmentu bankowości inwestycyjnej po sukcesie IPO SpaceX.

Z drugiej strony Adobe [ADBE] zaliczyło najgorszy tydzień w tym zestawieniu – spadek o 8,00% po wynikach poniżej konsensusu i sygnałach, że monetyzacja własnych modeli AI idzie wolniej, niż obiecywano inwestorom. Nike [NKE] (-2,24%) zmaga się z przewartościowanymi zapasami i słabym popytem detalicznym, a Apple [AAPL] (-1,52%) zaliczyło spadek przed konferencją WWDC, prawdopodobnie w ramach przegrupowania portfeli przed wydarzeniem.

Europa pod prąd: EBC podnosi stopy, DAX traci

Podczas gdy Wall Street świętował SpaceX, we Frankfurcie odbywało się posiedzenie, które zmienia perspektywę dla całej Europy. 11 czerwca Rada Prezesów EBC jednogłośnie podniosła stopy procentowe o 25 punktów bazowych – pierwsza podwyżka w Europie od września 2023 roku, po siedmiu kolejnych posiedzeniach pauzy. Od 17 czerwca stopa depozytowa wynosi 2,25%, stopa podstawowych operacji refinansujących 2,40%, a stopa kredytu w banku centralnym 2,65%.

Christine Lagarde i Boris Vujčić nie owijali w bawełnę: szok bliskowschodni przenosi się na ceny dóbr i żywności, co wymusiło gwałtowną rewizję projekcji makroekonomicznych. Inflacja HICP na 2026 r. została podniesiona do 3,0% (z 2,6%), na 2027 r. do 2,3%, a na 2028 r. do 2,0%. Jednocześnie prognozy wzrostu PKB w eurozonie poszły w dół – do 0,8% w 2026 r. (z 0,9%) i 1,2% w 2027 r. Rynek już teraz wycenia drugą podwyżkę nie później niż we wrześniu.

DAX zareagował spadkiem o 0,50%, kończąc tydzień na 24635,30 pkt – jastrzębi zwrot EBC ochłodził apetyt na ryzyko w strefie euro. Od 22 czerwca w skład indeksu DAXplus Maximum Sharpe Ratio Germany wejdzie Infineon [IFX] – dla funduszy śledzących ten indeks to konkretne przepływy kapitału w nadchodzących dniach.

Bliski Wschód bez wojny: jak zniknięcie premii za ryzyko przeprogramowało surowce i dług

Najważniejsza wiadomość tygodnia – pod względem wpływu na globalne przepływy kapitału ważniejsza nawet niż SpaceX – to deeskalacja na Bliskim Wschodzie. Komunikaty ze strony USA całkowicie zawiesiły harmonogram potencjalnych uderzeń militarnych, a inwestorzy natychmiast zaczęli wyceniać scenariusz paktu pokojowego, który zapewniłby swobodny ruch tankowców przez Cieśninę Ormuz. To dosłownie usunęło ze stołu ryzyko globalnej stagflacji napędzanej szokiem energetycznym.

Efekt na rynku surowców był jednoznaczny. WTI runęło o 6,49%, wracając do 84,39 dolara za baryłkę i wymazując cały wiosenny rajd cenowy. Brent spadł o 3,40% do 87,33 dolara, po deklaracji jednego z urzędników administracji USA o odwołaniu ataków na infrastrukturę rafineryjną. Złoto [XAU] straciło 2,57%, kończąc w okolicach 4207,90 dolara za uncję – mniejsze zapotrzebowanie na bezpieczne przystanie w połączeniu z wyższymi stopami w eurozonie zredukowało atrakcyjność metalu, który nie generuje odsetek.

Tu jednak warto zachować zdrowy sceptycyzm. Półoficjalna irańska agencja Fars potwierdza, że negocjacje wciąż tkwią w impasie w kilku strategicznych punktach. Rynek wycenił pokój, zanim został on formalnie zawarty – co historycznie bywało kosztownym błędem.

Na rynku długu odwrócenie premii geopolitycznej spowodowało natychmiastowe zacieśnienie spreadów na całej krzywej:

Najmocniej spadły rentowności na środku krzywej – 2- i 10-latki. To klasyczny sygnał, że rynek długu odreagowuje ryzyko geopolityczne szybciej niż akcje, bo kapitał wraca tam, gdzie ostatnio go najbardziej brakowało.

Inflacja w USA poszła w górę do 4,2%, a rynek nawet nie mrugnął

Gdyby ktoś rok temu powiedział mi, że CPI w USA wzrośnie do 4,2% rok do roku i rynek nie zareaguje paniczną wyprzedażą, miałbym wątpliwości. A jednak właśnie to się stało. Majowy odczyt CPI wyniósł 4,2% – idealnie zgodnie z konsensusem, ale wyraźnie wyżej niż 3,8% w kwietniu i najwyżej od kwietnia 2023 roku. Dynamika miesięczna nieznacznie wyhamowała, do 0,5% z 0,6%. Głównym winowajcą jest energia – ceny w tym komponencie wzrosły o 3,9% m/m i aż 23,50% rok do roku.

Kluczowe jest jednak to, co działo się pod powierzchnią. Inflacja bazowa (Core CPI) wyniosła 2,9% – również w linii z prognozami, i wzrosła z 2,8% o zaledwie 10 punktów bazowych, mimo szoku energetycznego po stronie podaży. Dynamika miesięczna inflacji bazowej utrzymała się stabilnie na poziomie 0,2%. Usługi bazowe rosły o 3,50% r/r, a koszty zakwaterowania o 3,40% r/r – inwestorzy odczytali to jako sygnał, że szok energetyczny nie rozlewa się w sposób niekontrolowany na resztę gospodarki.

Reszta danych makro tylko podbudowała narrację o miękkim lądowaniu. PPI skoczył o 1,1% m/m, czyli 6,5% r/r – najszybsze tempo wzrostu cen producentów od listopada 2022 roku, napędzane kosztami transportu i frachtu. To zapowiada presję na marże korporacyjne w trzecim kwartale, z opóźnionym efektem przenoszenia kosztów na konsumentów. Raport NFP pokazał +172 tysiące nowych miejsc pracy poza sektorem rolniczym, a stopa bezrobocia pozostała zamrożona na 4,3% – rynek pracy jest wciąż strukturalnie odporny na restrykcyjną politykę monetarną.

Wskaźniki PMI dla maja – 54,0 pkt dla przemysłu i 54,5 pkt dla usług – utrzymują się solidnie powyżej 50-punktowej granicy ekspansji, co utwierdza Fed w przesuwaniu cyklu obniżek stóp w czasie. A nastroje konsumentów Uniwersytetu Michigan odbiły do 48,9 pkt z historycznego minimum 44,8 pkt zanotowanego w maju – Amerykanie najwyraźniej zaakceptowali już wyższe ceny energii i wracają do wydawania pieniędzy.

Warszawa na rekordach: WIG, banki i karuzela dywidend

Niech nikogo nie zmyli fakt, że uwaga świata była skierowana na Nasdaq – warszawska giełda przeżywała własne święto. WIG zamknął tydzień na poziomie 138732,27 pkt – nowy historyczny szczyt, wzrost o 2,31% w ujęciu tygodniowym. Sentyment napędzały rekordy sektora bankowego i odzieżowego, a polski rynek wypadł relatywnie silnie na tle rynków wschodzących, z których w maju odpłynęło 26,6 mld dolarów.

WIG20 zyskał 1,69%, kończąc na 3713,88 pkt – co jest tym bardziej imponujące, że jeszcze w piątek 5 czerwca indeks zamknął tydzień na -1,95%. Cały ten dołek udało się zniwelować dzięki aprecjacji walorów bankowych, a piątkowy fixing zanotował wzrost wolumenu o 81,68%, co dodatkowo windowało indeks w górę. mWIG40 poszedł jeszcze wyżej, +2,35% do 9701,42 pkt – nowy rekord, napędzany lepszymi perspektywami konsumpcyjnymi i przekonaniem, że NBP nie obniży już stóp w tym roku. sWIG80 zaś prawie stał w miejscu (+0,08%, 31489,76 pkt) – w segmencie małych spółek widać fazę dystrybucji, kapitał płynie do bardziej płynnych blue chipów w pogoni za czerwcowymi dywidendami.

Na poziomie indeksów sektorowych dominacja banków była bezdyskusyjna:

Polskie spółki: dywidendowa karuzela i powroty z dna

Najciekawszą historię tygodnia na GPW napisała Modivo, e-commerce'owe ramię LPP, które zyskało 9,51% i wróciło do 84,30 zł. Przypomnijmy: w październiku 2025 roku kurs runął z poziomu 154,00 zł po raporcie Ningi Research, który zarzucał spółce-matce skryte operacje na rynku rosyjskim. Premia za ryzyko korporacyjne wygasa, a rynek zaczyna patrzeć na Modivo bez tego bagażu. Tymczasem samo LPP [LPP] zaliczyło w tym samym tygodniu spadek o 6,02% – największy w WIG20 podczas piątkowej sesji, efekt rosnących kosztów frachtu i słabszych perspektyw detalu. Te dwie historie, rozgrywające się w jednej grupie kapitałowej, dobrze pokazują, jak różnie rynek wycenia różne segmenty tego samego biznesu.

KGHM [KGH] dodało 8,10%, odrabiając wcześniejszą globalną korektę na rynku miedzi – kurs wahał się w przedziale 333,80-345,45 zł. Na Zwyczajnym Walnym Zgromadzeniu 9 czerwca zatwierdzono dywidendę w wysokości 300 mln zł, czyli 1,50 zł na akcję. To zaledwie 15% skonsolidowanego zysku za 2025 rok – rynek odczytał to jako sygnał, że spółka odkłada kapitał pod nakłady inwestycyjne.

Banki rządziły resztą tabeli wzrostów. Jeden z liderów sektora finansowego zyskał 6,23%, prowadząc cały subindeks WIG-Banki. Pekao [PEO] dodał 5,70%, uczestnicząc w bezprecedensowej fali czerwcowych dywidend – w tym miesiącu aż 40 spółek z GPW wypłaca łącznie ponad 16 mld zł, co generuje rotację kapitału i zmienność w całym segmencie blue chipów. PKO [PKO] (+4,81%) korzystał na ogólnej hossie, kolejna spółka zyskała 4,69% w oczekiwaniu na dobre wyniki za pierwsze półrocze, a +4,07% zanotował podmiot z ekspozycją na strefę euro, który skorzystał na podwyżce stóp przez EBC.

Po drugiej stronie tabeli, oprócz LPP, Orlen [PKN] stracił 1,24% – bezpośrednia korelacja z globalną przeceną na rynku ropy i gazu. Neutralnie zachował się Creotech, który realizuje swój harmonogram kapitałowy: do 12 czerwca zawarto umowy subskrypcyjne z inwestorami alokowanymi na akcje serii M, co zasila spółkę kapitałem pod przyszłe kontrakty z Europejską Agencją Kosmiczną.

NBP czeka: trzecia pauza z rzędu i lipcowa projekcja jako być albo nie być

Rada Polityki Pieniężnej na posiedzeniu 1-2 czerwca po raz trzeci z rzędu zostawiła stopy bez zmian: referencyjna 3,75%, lombardowa 4,25%, depozytowa 3,25%, redyskonto weksli 3,80%, dyskonto weksli 3,85%. Postawa „wait-and-see” jest tu kluczowa – RPP czeka na lipcową projekcję inflacyjną, która ma być decydująca dla dalszych ruchów.

Argumenty za pauzą są dość jasne, choć wzajemnie się kłócą. Z jednej strony inflacja bazowa rośnie – z 2,7% w marcu do 3,0% w kwietniu. Z drugiej strony konsument słabnie – sprzedaż detaliczna rośnie zaledwie o 1,3% r/r. Ta dywergencja praktycznie blokuje możliwość obniżek do końca 2026 roku, dopóki inflacja nie wróci trwale w stronę celu 2,5%.

Tymczasem szybki szacunek CPI za maj przyniósł pozytywną niespodziankę – 3,1% r/r, w dół z 3,2% w kwietniu. Struktura tego odczytu jest jednak nierównomierna: ceny towarów wzrosły w skali roku tylko o 2,4%, podczas gdy presja w usługach wygenerowała wzrost o 5,2% r/r. To obraz polskiej inflacji ostatnich miesięcy w pigułce – towary się stabilizują, usługi nadal drożeją.

Dane za pierwszy kwartał dorzucają jeszcze jeden element do układanki. PKB wzrosło o 3,4% r/r (3,5% w ujęciu niewyrównanym sezonowo), głównie za sprawą sektora budowlanego. Produkcja sprzedana przemysłu w okresie styczeń-kwiecień rosła o 3,0% r/r, a ceny producentów w usługach biznesowych poszły w górę o 1,1% k/k i 2,7% r/r. Tempo wzrostu realnych wynagrodzeń w sektorze przedsiębiorstw (+8,8% r/r w grudniu 2025) jest najniższe od pięciu lat – gospodarka zwalnia, ale wciąż się rozwija.

Złoty zyskuje, dolar w defensywie, krypto śpi

Na rynku walutowym tydzień należał do złotego. Dolar amerykański osłabił się wobec PLN o 2,01 grosza, do 3,6697 zł – efekt globalnej słabości dolara po deflacyjnej przecenie surowców energetycznych i odpływu kapitału na rynki wschodzące. Euro umocniło się o 0,22 grosza, do 4,2484 zł, korzystając na jastrzębiej podwyżce stóp przez EBC. Frank szwajcarski stracił 1,09 grosza, do 4,6121 zł – fundusze hedgingowe redukują ekspozycję po odsunięciu się widma eskalacji w Cieśninie Ormuz. Brytyjski funt zyskał 0,69 grosza, do 4,9223 zł, wsparty stabilnością wewnętrznych oczekiwań makroekonomicznych i restrykcyjną postawą Banku Anglii.

Na rynku krypto – cisza. Bitcoin i Ethereum zakończyły tydzień bez zmian, w formacji konsolidacji bocznej. Kapitał czeka na decyzję FOMC i sygnały dotyczące forward guidance, a korelacja kryptowalut z amerykańskim indeksem technologicznym pozostaje silna i dodatnia. Bez nowego katalizatora geopolitycznego trudno liczyć na przełamanie tego korytarza.

Polska w tle: KSeF, JPK_CIT i pusta kadra na lato

Dwa wątki, mniej spektakularne niż SpaceX czy EBC, ale ważne dla inwestorów śledzących konkretne segmenty GPW. Pierwszy to przygotowania do cyfrowej rewolucji w rachunkowości – od 31 lipca 2026 r. podatnicy rozliczający rok 2025 muszą wdrożyć rygorystyczny standard JPK_CIT, a Krajowy System e-Faktur (KSeF) wchodzi etapowo od lutego i kwietnia 2026 roku. Ryzyko audytów i presja czasu napędzają popyt na chmurowe oprogramowanie ERP i usługi doradcze – to konkretny katalizator dla spółek z tego segmentu.

Drugi wątek jest sportowy, ale ma realne przełożenie na wyniki finansowe spółek z gastronomii, dystrybucji FMCG i bukmacherki. Reprezentacja Polski zagrała ostatnie towarzyskie mecze tego cyklu (31 maja z Ukrainą i 3 czerwca z Nigerią) i wchodzi w letnie okno bez dużych imprez piłkarskich – aż do startu Ligi Narodów UEFA we wrześniu. Dla spółek, których przychody punktowe zależą od „efektu meczowego”, oznacza to spokojniejsze, ale słabsze pod względem przychodów miesiące.

Co przyniesie nowy tydzień: Bank Japonii, Fed i święto, które zamrozi Wall Street

Nadchodzący tydzień (14-20 czerwca) zasłużenie nazywany jest „tygodniem banków centralnych”. We wtorek 16 czerwca decyzję ogłasza Bank Japonii – rynek wycenia 95% prawdopodobieństwo podwyżki głównej stopy procentowej z 0,75% do 1,00%, co byłoby najwyższym kosztem pożyczek w jenach od 1995 roku. BoJ ma też ogłosić strategię wygaszania programu skupu obligacji (QE) na lata fiskalne 2027. Posiedzeniu nie będzie przewodniczył prezes Ueda – z powodu hospitalizacji zastąpi go wiceprezes Ryozo Himino, co dodaje niepewności do już i tak napiętej sytuacji.

Dzień później, 17 czerwca, swoją decyzję ogłasza FOMC. Stopy mają zostać utrzymane na poziomie 3,50-3,75%, ale prawdziwym wydarzeniem będzie konferencja prasowa Kevina Warsha – debiutującego w roli szefa Fed. Rynek opcji zakłada, że Warsh może zaskoczyć zmianą modelu komunikacji, łącznie z odejściem od słynnego „dot plot” i formalnym demontażem forward guidance. To może wywołać większą zmienność niż sama decyzja o stopach.

W tym samym czasie w Chinach odbywa się Forum Lujiazui (17-18.06) – ważny wskaźnik nastrojów wokół chińskich reform stymulacyjnych dla giełdy w Szanghaju. W Europie z kolei rusza VivaTech 2026 (17-20.06), gdzie dominować będzie debata o ekonomicznym zwrocie z generatywnej AI, oraz Eurosatory 2026 (15-19.06) – paryskie targi technologii obronnych dual-use, gdzie spekuluje się o wielomiliardowych kontraktach eksportowych dla europejskich spółek zbrojeniowych.

Podsumowanie: co z tego wynika dla portfela

Patrząc na cały tydzień z dystansu, widać dwa przeciwstawne prądy. Z jednej strony euforia: rekordowe IPO, deeskalacja na Bliskim Wschodzie, historyczne szczyty na WIG i S&P 500 blisko swojego ATH. Z drugiej – sygnały ostrzegawcze, które łatwo przegapić w szumie nagłówków o Musku. Inflacja w USA rośnie, EBC zaczyna cykl podwyżek, a Adobe pokazało, że monetyzacja AI może być trudniejsza, niż zakładano jeszcze pół roku temu.

Dla inwestorów na GPW kluczowe będzie utrzymanie momentum w sektorze bankowym – decyzja EBC działa na korzyść banków z ekspozycją na euro, a sezon dywidendowy wciąż trwa. Warto jednak pamiętać o historii LPP i Modivo: ta sama grupa kapitałowa, dwa zupełnie różne kierunki w jednym tygodniu. Globalnie nadchodzący tydzień – z decyzjami BoJ i Fed oraz świętem Juneteenth – może przynieść więcej zmienności niż ten, który właśnie się zakończył. A po debiucie SpaceX rynek ma nowy punkt odniesienia: kapitalizację 2,1 bln dolarów, do której będzie teraz porównywać każdy kolejny duży debiut.